العلامة المجلسي (مترجم :كمره اى)

308

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى)

منزل كردند و نانى ريگى پختند و نانخورش نداشتند و يكى از آنها كمانش را گرفت و يكى از آهوان حرم كه گرد آنها ميچرخيد با تير زد و همه برخاستند و او را پوست كندند و پختند تا نانخورش كنند و در اين ميان كه ديگشان بر بار بود و برخى از گوشت آن را كباب ميكردند ، از زير ديك شعله آتش بزرگى جهيد و تن همه را سوخت و جامه و كالا و درختها كه در سايه‌شان بودند نسوخت . و در مختصر الاحياء شيخ شرف الدين در باب اخلاص ديدم كه هر كه كارى محض خدا كند و عوضى نخواهد بركت آن در خودش و نژادش تا روز قيامت آشكار شود چنانچه گفتند چون آدم به زمين فرود آمد وحشيان بيابان نزدش آمدند و به دو درود گفتند و از او ديدن كردند ، و بهر جنسى بهر چه سزاوار بود دعا فرمود و يك دسته آهو آمدند و براشان دعا كرد و دست به پشتشان كشيد و از آنها نافه‌هاى مشك پديد شد . چون آهوهاى ديگر آن را ديدند ، گفتند : اين مشكفشانى را از كجا آورديد ؟ گفتند آدم صفى اللَّه را ديدن كرديم و براى ما دعا كرد و دست به پشت ما كشيد ، و ديگران هم نزد آن حضرت رفتند و براشان دعا كرد و دست به پشتشان كشيد و اثرى از آن عيان نشد براشان به آنها گفتند ما هم مانند شما سلام داديم و اثرى كه شما بدست آورديد نديديم ، گفتند : كار شما براى بدست آوردن فضل برادرانتان بود و آنان كارشان براى خدا بود ، و در نژاد آنها تا روز قيامت اثر آن آشكار شد - پايان - ( حياة الحيوان 2 : 70 - 74 ) .